| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به جهان دلخوش از آنم که دلی خوش دارم××× آمدم من به جهان، تا که دلی، خوش دارم |
|
نانوشته ای غروب می کند . . . درد، ... در درون مادری، ... تا هنوز... غوطه می خورد... . . گریه،... در میان اشک های ناشکفته،.... غرق می
شود... غصه ای عظیم ... از میان قصه های ناتمام ... سر بلند می
کند... حسرتی عجیب ... جای خالی فرشته ای ... در میان هیچ ... در
کنار ماتمی که ناسرودنیست ... . . . یک نفر تمام شد... شعر ناتمام ماند... هما _ اسفند 86 |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیستم اسفند 1386ساعت 10:26 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
بغض کال
سیب تلخ نامه های ناتمام روی میز آن کسی که هست و نیست نانوشته های بی جواب حس مبهم و عمیق خـــــواااااااب زیر آااااااب من کنار پنجره نشسته ام بازهم میان شیشه ها آه من خسته و شکسته مانده است بازهم کسی ز روی شیشه ها آه خسته مرا نخوانده است از تمام ناتوانی وجود خویش درد می کشم سرد می شود وجود مرده ام یاد دوستان رفته را ســـــکـــو ت می کنــــــم !!!!!!!!!
از تمام روزهای رفته تا غروب های مانده در دلم حبوط می کنم از شمردن غروب های مانده تا که خسته می شوم قیاس می کنم در خیال خود بین رفته ها و مانده ها وزین قیاس تلخ دلم پراز بهانه های بچه گانه می شود .... در خیال خود دوباره بچه می شوم ..... ................. من و تو روی یک دوچرخه پشت هم نشسته ایم تو جلو من عقب تندتر پابزن دیر شد وقت این خیال هم به سررسید ...................... باز هم دوباره باد شوخ و شنگ این خیال بچه گانه قشنگ را به یک نگاه پاره می کند ......... بازهم دوباره من کنار پنجره نامه های روی میز خستگی بازهم دوباره شب شده ..............
هما ۱۸/۷/۸۶ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386ساعت 5:6 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
باورم نمیشه که چهل روز گذشته باشه
اما خوب که فکر می کنم می بینم دلم براش تنگ شده آره الان چهل روزه که دیگه رویا بیمون نیست چهل روز خیلی سخت و نفس گیر گذشت ... دیگه همین |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه شانزدهم مرداد 1386ساعت 12:37 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
سلام
قصد به روز کردن نداشتم ولی اتفاق بدی افتاد یکی خیلی بی سر و صدا و مظلوم مرد ... یکی برای همیشه پر کشید ... یه دختر ۱۵ ساله در اوج جوانی و شادابی و سلامت ... من الان انقدر در شوک و ناراحتم که حتی مجال شعر گفتن هم ندارم. درگذشت نابهنگام "رویا" خواهر عزیز آیدای عزیز رو به خودش خانوادش و همه دوستانشون تسلیت عرض می کنم . هرچند فکر می کنم این غم انقدر بزرگه که اصلا تسلیت بردار نیست. دیگه نمی دونم چی بگم ... فقط دلم می خواد تا جایی که توان دارم گریه کنم ... |
|
+ نوشته شده در
جمعه هشتم تیر 1386ساعت 12:28 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
سلام
این شعر رو تقدیم می کنم به آیدا آیدا خانم تولدت مبارک ********************** "پروانه مهر" آرام و بی صدا، ********************** ۱۷ مهرماه سالروز تولدت مبارک دوست دارت هما |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه شانزدهم مهر 1385ساعت 11:52 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
" تو را می پرستم"
تو را با نگه می پرستم !! تو را بی گنه می پرستم !! تبه شد اگر زندگانی غمی نیست ! تو را همچو مه می پرستم !! مرا لحظه ها بی تو عمریست ! تو را مثل شه می پرستم !! تو گر عشق من را پذیری . . . تو گر از دلم دست گیری . . . اگر با دلم مهر ورزی . . . تو را می پرستم چو خورشید ! اگر بر شبم نور بخشی . . . تو را می پرستم چو ناهید ! اگر در جهان . . . با تو باشم . . . تو با من . . . تو را با تمام نگاهم . . . تو را همچو آهم . . . تو را با دلم . . . با وجودم . . . تو را با همه تار و پودم . . . تو را دوســت دارم !! تو را مــی پــــرســـتـــــم !! هما شهریور ۸۵ |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سوم مهر 1385ساعت 10:38 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
"عشق"
تمنا می کنم یکدم... نگاهت را به من بخشی ! نگاهی را که از هر لحظه اش احساس می بارد تقاضا می کنم ! من را ... دمی در دل دهی جایی دلی... که اندر تمام آن محبت می خورد غوطه تلمّذ می کنم ! در مکتب درست اگر روزی به تنهایی مرا شاگرد خود خوانی و... در مکتب دهی راهم تو را بی نام می خوانم... که عشقت نام بگذارم... اگرچه برتری از عشق و ... من نامت نمی دانم!!! دمی با من بیا بنشین ! تماشا کن ! جهان ویرانه می گردد!! چرا؟؟؟! چون تو در این وادی ز یاد عاشقان رفتی .... هما |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 5:32 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
سلام
امروزه ... امروز ... آره همین امروز امروز تولد نیلوفر گمشده منه من خیلی گشتم ولی پیداش نکردم که تولدش رو بهش تبریک بگم همونطوری که ۷ سال پیش اون نتونست به من تبریک بگه
از خدا خواسته بودم که تا روز تولدش پیداش کنم اما مثل اینکه نشد به هر حال نیلو جون هرجا که هستی خوش و خرم و سلامت باشی
اگه کسی نیلوفر غافری رو میشناسه تروخدا به من بگه ...
دوست دار تو هما |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و هفتم شهریور 1385ساعت 5:4 بعد از ظهر توسط هما |
|
 "گل نرگس"
"آسمان را به کبودی رخ آن مه رو قسمش خواهم داد که بیاید پایین سر به سجاده عشقت کوبد تا پریشان نشوی" خاطرت، تا که پریشان نشود زسیاهی از ظلم تو که خواهی آمد ز دیاری روشن از یمن وجودت آری! به دیاری تاریک ... که در آن اندکِ روشن قلبان همِشان عشق تو در دل دارند همگی یاد تو در سر دارند تا بیایی و رهانی همه را از این جور و زمین را همه عدل، و زمین را پرِ از "داد" کنی پاک ز بیداد کنی و در این روز بزرگ پانزده روز که تا ماه ضیافت باقی است "گل نرگس" به جهان چشم گشود و جهانی ز قدومش روشن ز حضورش گلِ باران گردید
و شما ای آقا دل ما را دریاب ... هما آبان ۱۳۷۹ مصادف با نیمه شعبان |
|
+ نوشته شده در
جمعه هفدهم شهریور 1385ساعت 2:51 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
سلام
امروز قصد نداشتم چیزی بنویسم ولی وقتی اومدم و نظرات رو خوندم تصمیم گرفتم این نظر رو که یکی از دوستان یا گلبرگ های نیلوفر گذاشته بذارم تا همه بخونن و ... پس عین خود نظر رو اینجا میارم سلام
حالا هر کی که هست یا علی هرکی می خواد کمک کنه به آدرس زیر ایمیل بزنه ... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه چهاردهم شهریور 1385ساعت 8:53 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
کاش بچه میشدم!
مثل سالهای دور شاد و پرامید صاف و بی ریا چون گلی به دست باد مثل چشمه ای زلال
کاش بچه میشدم! تا که باز بنگرم از نگاه کودکانه ام به زندگی کاش بچه میشدم! مثل بچه ها بهانه میگرفتم و مثل کودکان قهر و آشتی آشتی و قهر
زندگی چقدر بچگانه است برای زندگی در این جهان کاش بچه میشدم! همای کوچولو |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هشتم شهریور 1385ساعت 5:34 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
"من مقصّرم"
هیچکس تمام ناگهان این دل مرا نمی شنید هیچکس خود مرا ندید! پــس چـــگونـــــــه از غــمــم سخن بـــــــــرم هیچکس دل مـــــــرا نخــــــواسـت بـــــــا خـــــودم چــگــونــــه بــــــــشــکـــنـــــم دلــــــــــــــــم شکسـت ولــــــــی کـــــسـی خـــرده های ایـن دل شکسته را ... . . . من که لـــــحظــــه لـــــحظــــه از خـــــــودم وز تـــمام این جهان نـــــــــــــــــــه فـــــــقــــــط خـــــــودم مــــنـــــزجــــــر شـدم مــــن مــــقـــــصّـــــرم ! مــــن مــــقـــــصّـــــرم ! هیچکس به من نگفت : نــــــه ! تــــــــو چــــــــرا ؟ گرچه هم کسی پــــــــاسخـــی نداد ولــــــی سکـــوتشـــان ســــخـت تــــر از تمام گفته هاست مــن چـــرا ؟ چــگـــونــــه ؟ مــن کــــجـــا نشسته ام در این جـــــهــــــان ؟ اشــــک های مـــن چـــــه بـــی صـــدا و بـــی نــــشـــان زروی گونه های زرد من چکید به روی برگ های سرد شعر !! غـــصـــه های من چــه نــــالـــــه گونه تــــلــــخ ســـــرد بـــــغـــــض ویــــن دل پـــــر از محبــــّــتــــم چـــه پــــر عـــداوتـــســـت و کــــــیــــــن من که قـــــهـــــر را هنـــــوز هـــمــچـــو مـــهــــر می نـــویـــســمــش یــــا کـــــه گـــــاه بــــــا تمـــام واژه هـــا نــــمی نـــویـــســمــش تـــا که شــــعـــــر نــــشــــکــــنـــــد از این کــــلـــا م مـــن بگـــو ! چـــگـــــونـــــه بــــا دلــــم قـــــهـــــر می کــنـــم ؟ مـــن بـــبـــیــــن ! چـــگـــــونـــــه بــــر خـــودم زخــــــم می زنـــم ؟ روزهای تـــــار و بــــی پـــنــــاه من آری، از تـــــمـــــام روزهای شـــب پـــــرم ! روزهایی کـــه در تـــــمـــــام آن گـــــریــــــه هم مـــــرا نخواست اضــــطـــــراب و اضــــطـــــراب و اضــــطـــــراب بـــــیــــــم و هــــــول و اضــــطـــــراب لـــــحظــــه های شــــعــــــر گفتنم لـــــحظــــه های نـــــــابِ نـــــــاب خـــــواب های بـــی نـــــقــــاب یـــــا کـــــه نـــــــه خـــــوابِ خـــــواب ! تا بحال دیده یا شنیده ای کسی به خـــــواب خـــــواب بیند و درون خـــــواب خـــــواب باشد او ؟ من در ایــن دهــــــــه ایـــن چـــنـــیـــن بــه خـــــواب رفته ام گــــرچـــه خـــــواب نــــام نــــارسی اسـت بـــــرای ایـــن من تـــــمـــــام شـــــب بــــه زور پـــلــک های خویش را به روی هــــم نــهـــاده ام . . . خسته ام ولــــی نــــه از شــبــــان تـــا ســــحــــــر نـــشــســـتـــه ام خسته ام خسته با دلـــــی شــکـــســـتـــه ام
با تـــــمـــــام عــــــمـــــــق درد خویش از درون این دل شکسته بـــــاز می زنـــم صـــــدا ! مــــــن مــــــقـــــــصّـــــرم ...
هـــمـــــای خـــســـتــــه |
|
+ نوشته شده در
شنبه چهارم شهریور 1385ساعت 10:19 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
" وصف الحال " ویا حتی نگاه آشنایی نیست صدایی نیست صدا بسیار و در این بین صدای آشنایی نیست هیاهوها فراوان است ولی یک حرف با معنا در این بازار پرسودا نمی یابم ... ********* دلم تنها و بشکسته است دلم از هرچه غم خسته است دلم محتاج بر لبخند دلم اندر پی شادی است ********* نمی دانم نمی دانم کجا باید؟ چرا باید؟ ولی شاید! کسی آید ... که این ها را به من گوید ... ... ... ... پریشانم پریشان خاطران را دوست می دارم ولیکن من نمی خواهم ببینم در جهان چندین پریشان ها مرداد۸۵ - هما |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و نهم مرداد 1385ساعت 11:33 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
سینه ام از آه لبریز است درد جانکاهی قلب من را در بغل دارد
وندرین اندوه جانفرسا زیر بار این همه آوار در درونم اشک می میرد گریه می ماند ناله را من سرنداده با صدایی خشک می بلعم غصه را من ناگشوده با نگاهی سرد می ریزم
در تمام روزهای مرگ احساسم در تمام این نبودن ها و بودن ها هیچکس آیا باورم کردست؟؟ هیچ کس آیا ؟؟؟!!!
هما- تابستان ۸۵ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه نوزدهم مرداد 1385ساعت 2:13 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
شاعر تمام شعرهای من
هما سلام ای تو در درون من صلای بی صدا سلام تو کی آمدی؟ از کجا؟ از کدام کوچه؟ از کدام شهر؟ تو! که هرچه شعر، گفته ای! به جای من! ای تو! صاحب سروده ها با تو حرف می زنم یا که نه از تو حرف می زنم تو همان "هما" همای ساده ای تو همان "هما" همای صادقی همای بی ریا همای پاک باتو حرف می زنم ای همای باوفا! تو که در کنار من بوده ای هر آن زمان که شعر گفته ام یا که شعر گفته ای شعرهای ساده ات شعرهای پاک و بی بهانه ات شعر من که نه شعر توست از میان کوچه باغ شعر بی تو من چگونه بگذرم؟ یا به قول شاعری با کدام حال زار؟ آن شبی که آمدی بی صدا بی خبر از میان شعر با نگاه شعر با صدای شعر و هزاران شب دگر با تو من چه شعرها نگفته ام چه آه ها که از میان جان دردمند سرنداده ام با تو ای هما! من چه بی سحر شبان سحر نکرده ام! .... پس چرا ؟ تو ساکتی؟؟ تو هم بگو! بگو که من چقدر ظالمانه جای تو شعر گفته ام! بگو! چگونه؟ بر تو ظلم رانده ام!! بگو! چگونه؟ در شبان بی سحر، تو را ، میان دشت پر خطر! تو را، میان ظلمت شب و سپیده سحر! رها نموده ام ... بی تو از شبان گذشته ام چه شعرها بی تو خوانده ام چه غصه ها سروده ام بگو! بگو! هما بگو! ای تو مهربانترین یار سال های بی کسی بگو! ای غزلسرای روزهای خستگی بگو! بگو! تو هم بگو!
سروده شده به تاریخ ۳۱/۳/۸۵ هما |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دهم مرداد 1385ساعت 0:44 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
یک سوال بی جواب
روزها، ثانیه ها، ازپی هم می گذرند ومن اینجا آرام روی یک شاخه نازک، "تنها" دل من بنشسته واگر شاخه شکست، دل من می افتد، دل من می شکند تو دلت را اما، از قفس سینه فراتر ندهی. دل تو زندانی است دل من مرغ رهاست دل تو عاشق نیست آه بر این دل بیچاره تو دل من چون دل عاشق دل عاشق "تنهاست" دل من عاشق "لبخند تو" نیست !!! دل من "با تو " و "دربند تو" نیست !!! من دلم را یک شب بارانی و سرد سر راهی یا کنار جویی پرآب و روان ناگهان گم کردم ... تو دلم را بردی ؟؟؟!!!... هما ، تیرماه ۱۳۸۰ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هشتم تیر 1385ساعت 7:52 بعد از ظهر توسط هما |
|
من به خال لبت اي دوست گرفتار شدم چشم بيمار تو را ديدم و بيمار شدم
شربتي از لب لعلش نچشيديم و برفت روي مه پيكر او سير نديديم و برفت گويي از صحبت ما نيك به تنگ آمده بود بار بربست و به گردش نرسيديم و برفت
|
|
+ نوشته شده در
شنبه سیزدهم خرداد 1385ساعت 11:45 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
آه...
آه می کشد ضمیر ناگهان من ! شعر می شود تمام غصّه هاي من ! ناله مي شود صداي ناشنيده ام ! خسته از تمام روزهاي بي بهار گريه مي شود تمام خنده هاي من اشك در كرانه دلم موج مي زند ! مرگ بر نگاه خسته ام خنده مي كند ! مي كشد مرا كنار ساحل اين دلم غرق مي شوم ميان غم "آه از اين دلم آه از اين دلم " آه از اين نگاه خسته اي كه مُرد آه ازين غروب بي طلوع آه ازين خزان بي بهار آه مي كشم يا كه نه آه مي كشد صداي او درون من * لحظه ها يكي يكي چو آه مي گريزد از ميان دستهاي من من چون او براي لحظه هاي مانده آه مي كشم شعر من بمان ! با تو آه مي كشم شعر من مرو ! آه من بمان !!!!! ۸ / ۳ / ۸۵ هما
*در اندرون من خسته دل ندانم كيست كه من خموشم و او در فغان و در غوغاست |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه دهم خرداد 1385ساعت 4:12 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
نياز ...
دلم گرفته زهرچه دروغ و رنگ و رياست به سايه اي زصفا به يك نگاه صميمي به يكدلي به صداقت به هرچه در دل و قلبم جاي آن خاليست محتاجم به من مگوي "نه" ! كه من حتّي به بوي ياس رازقي باغچه راضيم ، امّا اگر نبود خودم را ميان بوته هاي اطلسي خواهم كاشت و در درون دلم بذري از گلِِِ سرخِِِِ عشق مي كارم كه شايد بلبلي عاشق به بوي آن و يا حتّي به سرخِ گل به سويم آيد و در چشمهايم لانه سازد تا دل تنهاي من را مرهمي باشد گرچه خواهد رفت . . . بهار ۷۹ |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه هشتم خرداد 1385ساعت 8:53 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
ما ، من ، ما
هيچيم هيچيم و چيزي كم ما نيستيم از اهل اين عالم كه مي بينيد وز اهل عالم هاي ديگر هم يعني چه پس ، اهل كجا هستيم ؟ از عالم هيچيم و چيزي كم . غم نيز چون شادي براي خود خدايي، عالمي دارد پس زنده باشد مثل شادي ، غم ما دوستدار سايه هاي تيره هم هستيم و مثل عاشق، مثل پروانه ، اهل نماز شعله و شبنم امّا هيچيم و چيزي كم *** رفتم فراز بام خانه ، سخت لازم بود شب بود و مظلم بود و ظالم بود آنجا چراغ افروختم ، اطراف روشن شد و پشّه ها و سوسك ها بسيار ديدم كه اينك روشنايم خورده خواهد شد كِشتم اسير ِ بي مروت زَرده خواهد شد باغ شبم افسرده چون خون مرده خواهد شد خاموش كردم روشنايم را و پشّه ها و سوسك ها رفتند غم رفت ، شادي رفت و هول و حسرت ، ترك من گفتند و اختران خفتند آنگاه ديدم آنطرفتر ، ار سكنج بام يك دختر زيباتر از رؤياي شبنم ها - تنها انگار روح آبي و آب است انگار هم بيدار و هم خواب است انگار غم در كسوت شادي است انگار تصوير خدا در بهترين قاب است انگار ها بگذار بيمار ! او آن "نمي داني و ميداني" است او لحظه فرّار جادوئي او جاودانه جاودانتاب است محض خلوص و مطلق ناب است
از بام پايين آمدم، آرام همراه با مشتي غم و شادي و با گروهي زخم ها و عدّه اي مرهم گفتيم بنشينيم نزديك سالي مهلتش يك دم مثل ظهور اوّلين پرتو مثل غروب آخرين عيساي بن مريم مثل نگاه غمگنانهُ ما مثل بچهُ آدم آنگه نشستيم و به خوبي خوب فهميديم باز آن چراغ روز و شب خامش تر از تاريك هيچيم و چيزي كم مهدي اخوان ثالث (م.اميد) تهران - فروردين ۱۳۶۹ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوم خرداد 1385ساعت 8:56 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
سلام
اینجا مرداب تنهایی منه رد نیلوفر پیچان رو که بگیری یه جایی بالاخره به یه مرداب می رسی اگه خوب نگا کنی یه پرنده سبز خسته رو می بینی (یه هما) که آروم کنار مرداب نشسته این تنها موجود زنده ایه که دورو بر مرداب می بینی تنهای تنها ... این هما که خیلی ها می گن نشونه سعادت و خوشبختیه وقتایی که از خوشبت کردن و خوشبخت شدن آدما ناامید می شه می ره کنار مردابش می شینه و با آب مرده درون مرداب درددل می کنه به امید اینکه گاهی پرنده هایی که دارن از آسمون بالای مرداب رد می شن صدای حرفاشو بشنون، حتی اگه جوابم ندن هما بازم خوشحال می شه اگه یه روز این مرداب خشک بشه هما چی کار کنه؟؟!! پس شما ها که مهربونید هما رو تنهاش نذارید ... |
| آرشیو موضوعی |
|
شعر متفرقه |
|
RSS
|
تولدت مبارک