| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به جهان دلخوش از آنم که دلی خوش دارم××× آمدم من به جهان، تا که دلی، خوش دارم |
|
یک سوال بی جواب
روزها، ثانیه ها، ازپی هم می گذرند ومن اینجا آرام روی یک شاخه نازک، "تنها" دل من بنشسته واگر شاخه شکست، دل من می افتد، دل من می شکند تو دلت را اما، از قفس سینه فراتر ندهی. دل تو زندانی است دل من مرغ رهاست دل تو عاشق نیست آه بر این دل بیچاره تو دل من چون دل عاشق دل عاشق "تنهاست" دل من عاشق "لبخند تو" نیست !!! دل من "با تو " و "دربند تو" نیست !!! من دلم را یک شب بارانی و سرد سر راهی یا کنار جویی پرآب و روان ناگهان گم کردم ... تو دلم را بردی ؟؟؟!!!... هما ، تیرماه ۱۳۸۰ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هشتم تیر 1385ساعت 7:52 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
سلام
اینجا مرداب تنهایی منه رد نیلوفر پیچان رو که بگیری یه جایی بالاخره به یه مرداب می رسی اگه خوب نگا کنی یه پرنده سبز خسته رو می بینی (یه هما) که آروم کنار مرداب نشسته این تنها موجود زنده ایه که دورو بر مرداب می بینی تنهای تنها ... این هما که خیلی ها می گن نشونه سعادت و خوشبختیه وقتایی که از خوشبت کردن و خوشبخت شدن آدما ناامید می شه می ره کنار مردابش می شینه و با آب مرده درون مرداب درددل می کنه به امید اینکه گاهی پرنده هایی که دارن از آسمون بالای مرداب رد می شن صدای حرفاشو بشنون، حتی اگه جوابم ندن هما بازم خوشحال می شه اگه یه روز این مرداب خشک بشه هما چی کار کنه؟؟!! پس شما ها که مهربونید هما رو تنهاش نذارید ... |
| آرشیو موضوعی |
|
شعر متفرقه |
|
RSS
|