| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به جهان دلخوش از آنم که دلی خوش دارم××× آمدم من به جهان، تا که دلی، خوش دارم |
|
نانوشته ای غروب می کند . . . درد، ... در درون مادری، ... تا هنوز... غوطه می خورد... . . گریه،... در میان اشک های ناشکفته،.... غرق می
شود... غصه ای عظیم ... از میان قصه های ناتمام ... سر بلند می
کند... حسرتی عجیب ... جای خالی فرشته ای ... در میان هیچ ... در
کنار ماتمی که ناسرودنیست ... . . . یک نفر تمام شد... شعر ناتمام ماند... هما _ اسفند 86 |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیستم اسفند 1386ساعت 10:26 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
بغض کال
سیب تلخ نامه های ناتمام روی میز آن کسی که هست و نیست نانوشته های بی جواب حس مبهم و عمیق خـــــواااااااب زیر آااااااب من کنار پنجره نشسته ام بازهم میان شیشه ها آه من خسته و شکسته مانده است بازهم کسی ز روی شیشه ها آه خسته مرا نخوانده است از تمام ناتوانی وجود خویش درد می کشم سرد می شود وجود مرده ام یاد دوستان رفته را ســـــکـــو ت می کنــــــم !!!!!!!!!
از تمام روزهای رفته تا غروب های مانده در دلم حبوط می کنم از شمردن غروب های مانده تا که خسته می شوم قیاس می کنم در خیال خود بین رفته ها و مانده ها وزین قیاس تلخ دلم پراز بهانه های بچه گانه می شود .... در خیال خود دوباره بچه می شوم ..... ................. من و تو روی یک دوچرخه پشت هم نشسته ایم تو جلو من عقب تندتر پابزن دیر شد وقت این خیال هم به سررسید ...................... باز هم دوباره باد شوخ و شنگ این خیال بچه گانه قشنگ را به یک نگاه پاره می کند ......... بازهم دوباره من کنار پنجره نامه های روی میز خستگی بازهم دوباره شب شده ..............
هما ۱۸/۷/۸۶ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386ساعت 5:6 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
سلام
این شعر رو تقدیم می کنم به آیدا آیدا خانم تولدت مبارک ********************** "پروانه مهر" آرام و بی صدا، ********************** ۱۷ مهرماه سالروز تولدت مبارک دوست دارت هما |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه شانزدهم مهر 1385ساعت 11:52 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
" تو را می پرستم"
تو را با نگه می پرستم !! تو را بی گنه می پرستم !! تبه شد اگر زندگانی غمی نیست ! تو را همچو مه می پرستم !! مرا لحظه ها بی تو عمریست ! تو را مثل شه می پرستم !! تو گر عشق من را پذیری . . . تو گر از دلم دست گیری . . . اگر با دلم مهر ورزی . . . تو را می پرستم چو خورشید ! اگر بر شبم نور بخشی . . . تو را می پرستم چو ناهید ! اگر در جهان . . . با تو باشم . . . تو با من . . . تو را با تمام نگاهم . . . تو را همچو آهم . . . تو را با دلم . . . با وجودم . . . تو را با همه تار و پودم . . . تو را دوســت دارم !! تو را مــی پــــرســـتـــــم !! هما شهریور ۸۵ |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سوم مهر 1385ساعت 10:38 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
"عشق"
تمنا می کنم یکدم... نگاهت را به من بخشی ! نگاهی را که از هر لحظه اش احساس می بارد تقاضا می کنم ! من را ... دمی در دل دهی جایی دلی... که اندر تمام آن محبت می خورد غوطه تلمّذ می کنم ! در مکتب درست اگر روزی به تنهایی مرا شاگرد خود خوانی و... در مکتب دهی راهم تو را بی نام می خوانم... که عشقت نام بگذارم... اگرچه برتری از عشق و ... من نامت نمی دانم!!! دمی با من بیا بنشین ! تماشا کن ! جهان ویرانه می گردد!! چرا؟؟؟! چون تو در این وادی ز یاد عاشقان رفتی .... هما |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385ساعت 5:32 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
" وصف الحال " ویا حتی نگاه آشنایی نیست صدایی نیست صدا بسیار و در این بین صدای آشنایی نیست هیاهوها فراوان است ولی یک حرف با معنا در این بازار پرسودا نمی یابم ... ********* دلم تنها و بشکسته است دلم از هرچه غم خسته است دلم محتاج بر لبخند دلم اندر پی شادی است ********* نمی دانم نمی دانم کجا باید؟ چرا باید؟ ولی شاید! کسی آید ... که این ها را به من گوید ... ... ... ... پریشانم پریشان خاطران را دوست می دارم ولیکن من نمی خواهم ببینم در جهان چندین پریشان ها مرداد۸۵ - هما |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و نهم مرداد 1385ساعت 11:33 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
سینه ام از آه لبریز است درد جانکاهی قلب من را در بغل دارد
وندرین اندوه جانفرسا زیر بار این همه آوار در درونم اشک می میرد گریه می ماند ناله را من سرنداده با صدایی خشک می بلعم غصه را من ناگشوده با نگاهی سرد می ریزم
در تمام روزهای مرگ احساسم در تمام این نبودن ها و بودن ها هیچکس آیا باورم کردست؟؟ هیچ کس آیا ؟؟؟!!!
هما- تابستان ۸۵ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه نوزدهم مرداد 1385ساعت 2:13 بعد از ظهر توسط هما |
|
|
شاعر تمام شعرهای من
هما سلام ای تو در درون من صلای بی صدا سلام تو کی آمدی؟ از کجا؟ از کدام کوچه؟ از کدام شهر؟ تو! که هرچه شعر، گفته ای! به جای من! ای تو! صاحب سروده ها با تو حرف می زنم یا که نه از تو حرف می زنم تو همان "هما" همای ساده ای تو همان "هما" همای صادقی همای بی ریا همای پاک باتو حرف می زنم ای همای باوفا! تو که در کنار من بوده ای هر آن زمان که شعر گفته ام یا که شعر گفته ای شعرهای ساده ات شعرهای پاک و بی بهانه ات شعر من که نه شعر توست از میان کوچه باغ شعر بی تو من چگونه بگذرم؟ یا به قول شاعری با کدام حال زار؟ آن شبی که آمدی بی صدا بی خبر از میان شعر با نگاه شعر با صدای شعر و هزاران شب دگر با تو من چه شعرها نگفته ام چه آه ها که از میان جان دردمند سرنداده ام با تو ای هما! من چه بی سحر شبان سحر نکرده ام! .... پس چرا ؟ تو ساکتی؟؟ تو هم بگو! بگو که من چقدر ظالمانه جای تو شعر گفته ام! بگو! چگونه؟ بر تو ظلم رانده ام!! بگو! چگونه؟ در شبان بی سحر، تو را ، میان دشت پر خطر! تو را، میان ظلمت شب و سپیده سحر! رها نموده ام ... بی تو از شبان گذشته ام چه شعرها بی تو خوانده ام چه غصه ها سروده ام بگو! بگو! هما بگو! ای تو مهربانترین یار سال های بی کسی بگو! ای غزلسرای روزهای خستگی بگو! بگو! تو هم بگو!
سروده شده به تاریخ ۳۱/۳/۸۵ هما |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دهم مرداد 1385ساعت 0:44 قبل از ظهر توسط هما |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
سلام
اینجا مرداب تنهایی منه رد نیلوفر پیچان رو که بگیری یه جایی بالاخره به یه مرداب می رسی اگه خوب نگا کنی یه پرنده سبز خسته رو می بینی (یه هما) که آروم کنار مرداب نشسته این تنها موجود زنده ایه که دورو بر مرداب می بینی تنهای تنها ... این هما که خیلی ها می گن نشونه سعادت و خوشبختیه وقتایی که از خوشبت کردن و خوشبخت شدن آدما ناامید می شه می ره کنار مردابش می شینه و با آب مرده درون مرداب درددل می کنه به امید اینکه گاهی پرنده هایی که دارن از آسمون بالای مرداب رد می شن صدای حرفاشو بشنون، حتی اگه جوابم ندن هما بازم خوشحال می شه اگه یه روز این مرداب خشک بشه هما چی کار کنه؟؟!! پس شما ها که مهربونید هما رو تنهاش نذارید ... |
| آرشیو موضوعی |
|
شعر متفرقه |
|
RSS
|